آپارات

این برنامه آپارات بی بی سی فارسی را دریابید. آن بخشی از فرهنگ ایرانی را که به هر دلیلی رسانه ملی از پخشش ناتوان است، به نمایش می گذارد. انگار آدم یا حد اقل پویا گمشده اش را آنجا پیدا می کند.

از «دنیای میانه» که قبلاً گفتم. «سیاه بازی» و «آرامش با دیازپام ١٠» را هم به تازگی پخش کرد که اولی را توفیق نداشتم ببـیــنم ولی دیازپام ١٠ بی نظیر بود.

خلاصه که سه شنبه ها و پنج شنبه ها ساعت ٩ به وقت تهران. از ما گفتن بود.

.

پس نوشت: فیلم زیبایی بود واقعن، مثلاً آن صحنه که نامجو چتر بر دوش کنار خیابان دور تر از ماشین پلیس در خط دید دوربین ایستاده بود و سعی می کرد کمتر رویش را به دوربین یا شاید هم پلیس نشان دهد و این آهنگ با تکنوازی سه تار پخش میشد که:

اینکه دستاتو روی سر میذارن، اینکه باهات هیچ کاری ندارن، اینکه تو بازیشون راهت نمیدن، اینکه سر به سرت میذارن

اینکه زاده ی آسیایی رو میگن جبر جغرافیایی...


/ 6 نظر / 4 بازدید
حامد

خودت می دونی نامجو دوست و دشمن زیاد داره ولی برخلاف اون چه که تو فکر می کنی این فیلم باعث شد تا من یه کم نسبت بهش بدبین بشم. به نظرم آدم با طعنه زدن به این و اون مثلن ناظری و شجریان و کامکار و آدم های قدیمی نمی تونه خودش رو بزرگ کنه. امیدوارم نبوغ اش هدر نره ولی متاسفانه طرفداران ایرانی‌ش خیلی دارن بزرگ اش می کنن و این یه آفته . و یه علت بزرگ طرفداران هم اینه که نامجو معترضه ولی ایا ما نباید بدونیم که نسبت به چی و کی معترضه؟ با این حال خود فیلم متفاوت بود.

امیرحسین

من هم با حامد موافقم بعضی کارهای خوب دارد ولی بعضی ها شون هم زده تو جاده خاکی

‍Pahli

اين هم كه الان بايد در آسيا به دنيا بياي نه زمان ديگه (مثلا زمان كوروش) بهش مي گن جبر تاريخ

حسن آقا

حامد عزیز این فیلم چند سال پیش درست شده و نامجو بعدا خیلی از صحبت هاشو پس گرفت و عذرخواهی کرد.

پویا

ضمن اینکه تا جایی که من دیدم از شجریان هم به احترام و بزرگی یاد می کنه.

پویا

امیر راستی این نکته رو هم یادم رفت بگم که جامعه ای که در تمام ارکانش زده توی خاکی، خوبه موسیقی ش هم بزنه توی خاکی، یا شاید هم طبیعیه. در واقع همونی که حامد خان میگه، یعنی اینکه موسیقی ش هم معترض میشه حتی اگه خودش هم دقیقن ندونه به چی معترضه.