تک درخت سرو

 

دام صوفی

باز هم از یکی از قدمای فرهنگ ایران یک چیزی پیدا کردم که به دیدگاه این بنده کمترین نزدیک است در باب اجتماع و روابط اجتماعی. باشد که بدین طریق بتوانم از این اتهام که بعضی دوستان به بنده روا می دارند که « تو روشنفکری » تبرّی جویم! و به ایشان بنمایانم که این افکار تنها زاییده منطق ساده و عادی است که می توان در گذشتگان بسیار دور این سرزمین نیز مشابه اش و بلکه دقیق تر و بهترش را نیز یافت. و اما اصل مطلب اینکه هفت صد سال پیش عبید گفته است:

« صوفیـی را گفتند جبه ی خویش بفروش. گفت اگر صیاد دام خود فروشد با چه چیز صید کند؟ » [1]

 



[1]  کلیات عبید زاکانی، به تصحیح محمد جعفر محجوب، ترجمه حکایت‌های عربی، ص 414

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ٢٧ خرداد ۱۳۸٧ - سهراب