تک درخت سرو

 

امشب امشب دل من بی تو بی قراره

یک رفیق گرم جنوبی دارم که اگر ازش بپرسی خواننده‌ی محبوبت کیست؟ می‌گوید: «شهرام ناظری و هنگامه». نمی‌دانم این جوابش بیشتر از سر گرمای رفاقت است که می‌خواهد شوخی‌ای کرده باشد یا واقعاً هر دو را یک اندازه دوست دارد. ولی اگر کسی از من بپرسد خواننده‌ی محبوبت کیست راستش را می‌گویم «شجریان، نامجو و استاد اندی». می‌خواهید باور کنید یا نه من اینها را دوست دارم. شجریان که جای خود دارد. نامجو هم که واقعاً پدیده‌ای است. و اندی هم هر جا ترانه‌ای از او به گوشم می‌رسد دوست دارم تا تهش را بشنوم. لذت می‌برم و در عین حال خنده‌ام می‌گیرد. تا به حال از شجریان و نامجو، اینجا چیزهایی نوشته‌ام. این بار از اندی می‌نویسم. بخوانید و لذت ببرید. حتی اگر خنده‌تان گرفت.

***

دخترایرونی  مثل پری

کشته منو با دلبری

چه خوشگله و چه خوشگله

حتی به زیر روسری

***

تو گل بندری     یه دونه دختری       آره آره والا

تو یه افسونگری     نازنین دلبری       آره آره والا

 

می‌خوام بگم دوسِت دارم      نگو نه نمیشه

می‌خوام بگم عاشقتم       نگو نه نمیشه

می‌خوام بیام خواستگاریت       نگو نه نمیشه

یه بار بگو دوسم داری       نگو نه نمیشه

***

کاشکی میون خوشگلا تاج سرم تو باشی

دلم می‌خواد ای خوشگله دوست دخترم تو باشی

***

نبیـنم که باز نشستی

منتظر چی هستی

تو جشن شب‌نشینی

باید پا شی برقصی

 

آخه من قربون اون صورت خوشگلت برم

تو دلت غم نشینه قربون اون دلت برم

پا شو باز با من برقص تا گل بریزم زیر پات

تا به آتیش بکشی صحنه رو با دلبریات

***

اون قد و بالا رو ببین چی کرده

چشمای زیبا رو ببین چی کرده

ناز و اداها رو ببین چی کرده

غنچه‌ی لب‌ها رو ببین چی کرده

 

دخترایرونی مثل گله چه رنگ و بویی داره

نگو کی از کی بهتره هر گل یه بویی داره

***

امشب امشب    دل من    بی تو بی‌قراره

تیک تیک تیک تیک   لحظه‌ها    یاد تو رو میاره

***

اما خبر امروز اینکه مشکاتیان درگذشت. در پنجاه و چهار سالگی و بر اثر ایست قلبی. از او این حرفش را به یاد دارم که گفته بود «دستان» را هنگام صبح در سکوی خانه‌ای در روستا که چشم‌اندازش قله‌ی دماوند بوده است خلق کرده. واقعاً هم اثر شکوهمند و حماسی و استواری است. مشکاتیان منحصر به فرد بود.

...

خورشید ِ می ز مشرق ِ ساغر طلوع کرد

گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

..

زان پیشتر که عالم فانی شود خراب

ما را ز جام باده‌ی گلگون خراب کن

..

روزی که چرخ از گل ِ ما کوزه‌ها کند

زنهار، کاسه‌ی سر مرا پرشراب کن

..

کار صواب،‌ باده‌پرستی است حافظا

برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

 


 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۳٠ شهریور ۱۳۸۸ - سهراب