تک درخت سرو

 

 

من و انکار شراب این چه حکایت باشد            غالبـاً این قــدرم عقـل و کفـایـت باشد

تا بـه غـایت ره میـــخـانـه نمی دانستم           ور نه مستوری ما تا به چه غایت باشد

زاهد و عجب و نماز و من و مستی و نیاز         تا تو را خود ز میــان با که عنایت باشد

زاهـد ار راه به رندی نبـــرد معـذور است         عشق کاریست که موقوف هدایت باشد

من که شبها ره تقوی زده ام با دف و چنگ     این زمان سر به ره آرم چه حکایت باشد

بنـده پیــــر مغـــانـم که ز جهلم برهـاند          پیــر ما هـر چـه کنـــد عیـن عنـایت باشد

دوش از این غصه نخفتم که رفیقی می گفت

حافــظ ار مســت بود جــــــای شکایت باشـد


پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ٧ اردیبهشت ۱۳۸۸ - سهراب